هفته های آخر

سلام دختر گل و شیطونم..

امروز 36 هفته و 4 روزه که تو دلم جا گرفتی و دیگه روزهای آخر باهم بودنمون هست و دیگه کم کم باید اماده بشی واسه زندگی تو دنیای هم زیبا هم ....

یک ماهی هست که کلا شبا اصلا نمیخوابم یعنی نمیتونم که بخوابم آخه عزیزم تو خیلی بزرگ و سنگین شدی و حسابی به ریه هام فشار میاری... دیگه امشب از شدت نفس تنگی نمیتونستم حتی دراز بکشم..

36 هفته و دو روز رفتم سونوگرافی وزنت 3 کیلو و 250 گرم بود...این یعنی باید منتظر یه دختر تپل باشم. خدا کمکم کنه بتونم راحت فارغ بشم بدون هیچ مشکل غیرقابل پیش بینی..

و اما برای اسمت هنوز که هنوزه توافق نکردیم و نمیدونم به دنیا بیای قراره چی صدات کنم عزیزدلم... ولی خب قول میدم یه اسم خوشگل واست انتخاب کنیم.

محمدحسین دوست داره اسمت رو بذاریم یاسمن... بابایی میگه درسا.. من میگم غزل و احتمالا فاطمه..

ولی راستش هنوز هیچ اسمی اون طور که باید به دلم ننشسته.

خب نفس مامان من برم نماز بخونم.. تو هم قول بده زود دنیا بیای و راحت شم . و روی ماهت رو ببینم. بی صبرانه منتظر اومدنتیم. عاشقتم دختر گلم

زندگی به رنگ آبی...